De eerste foto`s zijn er!Het was een beetje sukkelen, maar hopelijk gaat dit de volgende keer vlugger zodat jullie er minder lang op moeten wachten!
Liefs
wij
woensdag 10 september 2008
Marktdag (Cat)
Dag iedereen,
Vandaag mochten we uitslapen dus zijn we om 7u opgestaan. Aangezien het dan al enkele uren licht is, voelt dat net aan alsof het al 10u is. Na een ontbijtje, zijn we naar de plaatselijke markt getrokken. We plaatsten ons achter in de autobak met de kinderen. Onderweg hebben we een aantal vrouwen opgepikt, dus op het laatste zaten we daar met een stuk of 5-6 mensen in. Aangekomen op de markt, konden we onze ogen niet geloven. Jeannine noemde dit de ziel van Haiti. De inwoners van het dorp, de mensen in de bergen, gewoonweg iedereen komt er samen. En werkelijk alles is er te koop: van vlees en vis, tot kleren en zelfs lege plastic flessen. Opvallend was de drukte, de chaos, de geuren. De mensen lopen rond op blote voeten of met afgelopen schoeisel in de modder. Bovendien waren wij, als blanken, een echte bezienswaardigheid. Overal hoorden we roepen 'blanc' en werden we zelfs gedurende de ganse markt achtervolgd door een aantal kinderen. 'Blanc' is trouwens geen scheldwoord, maar wil gewoon vreemdeling zeggen. Na het kopen van ne hele coole strohoed voor ons beiden en van eten voor iedereen, zat de markt er voor ons op. Opnieuw herhaalde zich hetzelfde scenario, en zaten we als sardientjes in de achterbak. Jeannine gooide er wel een vrouw af, die niet gevraagd had om mee te rijden, met de woorden 'ik ben geen taxi he'. Op de terugweg zijn we nog gestopt bij een AIDS-patiënte. Een 24-jarige vrouw, die er graatmager uitzag. Binnenkort keren we eens terug om haar wat medicatie te geven. Terug thuis, waren we bekaf! Raar hoe een wandeling op de markt zoveel energie kan vragen. 's Namiddags doen we het hier dan ook rustig aan, om wat te bekomen van de activiteiten en de warmte. Dan slapen we een beetje, zwemmen in het zwembad, spelen met de kinderen, ...
Jeannine heeft ons vandaag eens verteld hoe dit land hier in elkaar zit. De Haitianen zijn een typisch Afrikaans volk. Zoals in Afrika leren zij niet uit hun fouten en hebben ze geen collectief geheugen. Typisch zijn dan ook de rampen die nu gebeuren door orkanen Hanna en Ike. 4 jaar geleden is net hetzelfde gebeurd en werd hen verteld er iets aan te doen, zodat de geschiedenis zich niet zou herhalen. En zie, het gebeurt toch. Ook beweren ze dat nooit iets hun schuld is. Het is de schuld van de slavernij, van de voodoo, van straffen van 'Dieu', ... Jeannine is zich ook behoorlijk aan het ergeren dat de scholen pas starten op 6 oktober ipv volgende week. Als reden: aangezien Gonaive lijdt onder de orkanen, besluit de regering dat die kinderen niet achter mogen geraken op de rest. Dus ipv de kinderen van Gonaive nadien speciale hulp te bieden zodat ze kunnen bijbenen, moeten alle kinderen maar achtergeraken op school. En natuurlijk vindt het schoolpersoneel dat geweldig want ze krijgen hun loon, terwijl ze niets moeten doen. Zo kunnen we honderden voorbeelden geven! Volgens Jeannine moet Haiti internationale hulp krijgen, maar moet die hulp hen durven zeggen dat wat er gebeurd hun eigen schuld is.
Voor de rest hebben we geen kakkerlakken meer in ons bed tegengekomen. Dus voorlopig werkt onze antikakkerlakkenconstructie! Spinnekes ook niet meer gezien (hout vasthouden, want de avond is nog jong he :))!
Zo, dat was het voor vandaag. Nu etenstijd!
Tot de volgende!
Wij
Vandaag mochten we uitslapen dus zijn we om 7u opgestaan. Aangezien het dan al enkele uren licht is, voelt dat net aan alsof het al 10u is. Na een ontbijtje, zijn we naar de plaatselijke markt getrokken. We plaatsten ons achter in de autobak met de kinderen. Onderweg hebben we een aantal vrouwen opgepikt, dus op het laatste zaten we daar met een stuk of 5-6 mensen in. Aangekomen op de markt, konden we onze ogen niet geloven. Jeannine noemde dit de ziel van Haiti. De inwoners van het dorp, de mensen in de bergen, gewoonweg iedereen komt er samen. En werkelijk alles is er te koop: van vlees en vis, tot kleren en zelfs lege plastic flessen. Opvallend was de drukte, de chaos, de geuren. De mensen lopen rond op blote voeten of met afgelopen schoeisel in de modder. Bovendien waren wij, als blanken, een echte bezienswaardigheid. Overal hoorden we roepen 'blanc' en werden we zelfs gedurende de ganse markt achtervolgd door een aantal kinderen. 'Blanc' is trouwens geen scheldwoord, maar wil gewoon vreemdeling zeggen. Na het kopen van ne hele coole strohoed voor ons beiden en van eten voor iedereen, zat de markt er voor ons op. Opnieuw herhaalde zich hetzelfde scenario, en zaten we als sardientjes in de achterbak. Jeannine gooide er wel een vrouw af, die niet gevraagd had om mee te rijden, met de woorden 'ik ben geen taxi he'. Op de terugweg zijn we nog gestopt bij een AIDS-patiënte. Een 24-jarige vrouw, die er graatmager uitzag. Binnenkort keren we eens terug om haar wat medicatie te geven. Terug thuis, waren we bekaf! Raar hoe een wandeling op de markt zoveel energie kan vragen. 's Namiddags doen we het hier dan ook rustig aan, om wat te bekomen van de activiteiten en de warmte. Dan slapen we een beetje, zwemmen in het zwembad, spelen met de kinderen, ...
Jeannine heeft ons vandaag eens verteld hoe dit land hier in elkaar zit. De Haitianen zijn een typisch Afrikaans volk. Zoals in Afrika leren zij niet uit hun fouten en hebben ze geen collectief geheugen. Typisch zijn dan ook de rampen die nu gebeuren door orkanen Hanna en Ike. 4 jaar geleden is net hetzelfde gebeurd en werd hen verteld er iets aan te doen, zodat de geschiedenis zich niet zou herhalen. En zie, het gebeurt toch. Ook beweren ze dat nooit iets hun schuld is. Het is de schuld van de slavernij, van de voodoo, van straffen van 'Dieu', ... Jeannine is zich ook behoorlijk aan het ergeren dat de scholen pas starten op 6 oktober ipv volgende week. Als reden: aangezien Gonaive lijdt onder de orkanen, besluit de regering dat die kinderen niet achter mogen geraken op de rest. Dus ipv de kinderen van Gonaive nadien speciale hulp te bieden zodat ze kunnen bijbenen, moeten alle kinderen maar achtergeraken op school. En natuurlijk vindt het schoolpersoneel dat geweldig want ze krijgen hun loon, terwijl ze niets moeten doen. Zo kunnen we honderden voorbeelden geven! Volgens Jeannine moet Haiti internationale hulp krijgen, maar moet die hulp hen durven zeggen dat wat er gebeurd hun eigen schuld is.
Voor de rest hebben we geen kakkerlakken meer in ons bed tegengekomen. Dus voorlopig werkt onze antikakkerlakkenconstructie! Spinnekes ook niet meer gezien (hout vasthouden, want de avond is nog jong he :))!
Zo, dat was het voor vandaag. Nu etenstijd!
Tot de volgende!
Wij
Abonneren op:
Posts (Atom)