zondag 14 september 2008
Te laat! (Catherine)
Bonjour!
We hebben deze keer wel wat meer te vertellen, aangezien het toch enkele dagen geleden is dat we een berichtje hebben gepost. Eerst en vooral, mijn excuses voor de joekel van een dt-fout die bij de foto's stond. Joske, hij was van mijn hand, niet die van ons Marie :)! Hij is trouwens al verbeterd :)!
Donderdag 11/09:
Donderdag is plantdag! Dus in de voormiddag zijn we met de kinderen de tuin ingetrokken en hebben we elk een mangoboompje geplant. Het centrum draait trouwens rond 3 pijlers:
1. Natuurbehoud
2. Gezondheidszorg (voornamelijk voor vrouwen)
3. Onderwijsondersteuning
Donderdag hebben we dus aan het eerste gewerkt.
Ook zijn we het dorpje ingetrokken en hebben we kennis gemaakt met enkele dorpsbewoners. Het is wel opmerkelijk hoe de inwoners Jeannine regelmatig aanklampen met allerlei vragen. Zo was er een jongen met een schimmel op zijn voeten. Morgen komt hij langs zodat we hem kunnen verzorgen. Daarnaast slaat Jeannine ook een babbeltje met de mensen of geeft ze hen raad. We hebben toen ook ook de plaatselijke heks ontmoet, die wat dement aan het worden is en die al roepend haar sandalen in de lucht zwierde. We zijn ook naar de 'dispensaire' getrokken waar moeders met hun kindjes stonden te wachten. De kindjes werden elk gewogen door een verpleger. Toch wel grappig hoe dat hier gebeurt. Ze worden geplaatst in een hangzak. Check zeker de foto's eens als je je er een beeld van wilt vormen.
Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan het baby'tje dat enkele dagen voor onze aankomst geboren is in de savanne. Aangezien de arbeid bij de bevalling te lang duurde, wilde Jeannine de moeder brengen naar het ziekenhuis. Maar ze waren het dorp nog niet uit, en het kindje was al daar. Het werd dan ook geboren naast de weg in de savanne! Het meisje maakt het trouwens prima.
Vrijdag 12/09:
Vrijdag is het markt in Dagabon, het grensdorp in de DomRep. Tijdens de rit viel de quote van de week op naam van Jeannine: 'Soms zou je Haiti eens kunnen vergelijken met een vuile camping waar af en toe een psychiatrische patiënt op vakantie komt'. Wat natuurlijk wijst op het vuil dat vaak rondslingert op straat en drugsverslaafden die er regelmatig rondlopen. Eens gearriveerd in Ouanaminthe (grensdorp in Haiti), parkeerden we de wagen aan de Massacre en staken we te voet de grens over. Toch indrukwekkend hoor, die chaos, dat lawaai, het afval, de af en toe minder frisse geur, de zandwegen... En dan eens in de DomRep: de asfaltwegen, minder vuil, maar nog steeds de chaos... Bij de oversteek werd Jeannine lastig gevallen door, zoals zij het zelf beschrijft, 'de meest irritante politieagent', die oh zo graag met een blanke vrouw wil trouwen en die voorstelde de vader van haar 4de kind te worden :)! En dan volgde dé verassing van Jeannine: mochten we toch wel niet op de brommer/taxi zitten zeker! Wel even verschieten hoe die mannen, met ons achterop, zich een weg banen tussen alle drukte en dan nog eens een goed snelheidje pakken. Ondertussen is het aan ons om ons ergens aan te klampen, niet van de motto te vallen en te zien dat onze spullen niet van ons lijf worden getrokken (Goed dat 1 van de werkmannen van Jeannine tegen mij zei dat ik mijn tasje goed moest vasthouden, want 2 minuten later voelde ik al een kind ernaar grijpen! Geen zorgen, hij is niet in zijn opzet geslaagd :)). Maar 't was zalig hoor!
Aangezien er op dit moment een serieus tekort is aan diesel in Haiti en het daar 2 keer zoveel kost dan in de DomRep, proberen veel Haitianen dit over de grens te smokkelen. Ook wij trouwens :)! We hebben benzine in tonnekes getankt en die vervolgens in frigoboxen getast zodat niemand zich vragen zou stellen :)! En daarna was het tijd om naar de markt te gaan. Vele Haitianen steken die dag ook de grens over om allerlei dingen te verkopen. Schoenen, ondergoed, fruit, ... met hopen. En telkens als ze ons vroegen of we geen setje onderbroeken wilden kopen, wimpelde Jeannine ze af met 'dat dragen we niet' :)!
Deze markt is toch anders dan die in Haiti, hoor. Maar mensen, laat de foto's spreken, want die zeggen meer dan wanneer ik het zou beschrijven.
Met een doosje eieren in de hand, staken we terug de grens over. Eieren mogen Haiti ook niet binnenkomen omwille van de kippenziekte. We worden hier krakken in het smokkelen zenne :)!
Terug thuis, konden we geen pap meer zeggen! Zo op waren we. Daarmee zat de dag er toen al voor ons op.
Zaterdag 13/09:
De dag begon met een werkje aan de pomp. Samen met de kinderen hebben we 2 speeloventjes, kopjes, bordjes,... afgewassen, die worden gebruikt voor het schooltje. Daarna zijn we naar Ti Rose, de AIDS-patiënte, gegaan om wat medicatie te brengen. We hebben haar ook beluisterd met de stethoscoop omdat ze last had gehad van haar longen. 's Namiddags wilden we een wandeling maken, maar besloten we het toch niet te doen omwille van het weer. Maar tijdens het eten kwamen ze ons roepen dat Eloude, het buurmeisje en nichtje van Nelson en Jetro, aan het bevallen was. Wij vol enthousiasme richting het huis van Eloude. Maar wat bleek toen we aangekomen waren: ze was al bevallen van een meisje. Conclusie: TE LAAT! Waren we toch maar gaan wandelen... Maar we hebben het meisje nog eens mogen vastpakken. De baby heeft nog geen naam. Dat wordt pas na een week tot 2 maanden gegeven omdat ze hier geloven dat de voodoo er een vloek op kan zetten. En trouwens, er lopen hier nog veel hoogzwangere vrouwen rond, dus hopelijk kunnen we hiervan een bevalling meemaken.
Zondag 14/09:
Deze morgen zijn we naar de mis geweest. Toch heel speciaal. Ze zingen hier vol enthousiasme mee, klappen in hun handen, roepen eens iets tussendoor. Spijtig dat de missen in België niet zo zijn, dan zouden we misschien wel eens meer gaan :).
's Zondags is het tijd voor apperitief. Een lekker coctailtje aan de gallerij, zalig... Straks gaan we naar een voetbalmatch kijken in de buurt. Maar nu tijd voor een plonsje in het zwembad want het is hier momenteel serieus zweten!!!
Dikke zoen,
Marie en Cat
We hebben deze keer wel wat meer te vertellen, aangezien het toch enkele dagen geleden is dat we een berichtje hebben gepost. Eerst en vooral, mijn excuses voor de joekel van een dt-fout die bij de foto's stond. Joske, hij was van mijn hand, niet die van ons Marie :)! Hij is trouwens al verbeterd :)!
Donderdag 11/09:
Donderdag is plantdag! Dus in de voormiddag zijn we met de kinderen de tuin ingetrokken en hebben we elk een mangoboompje geplant. Het centrum draait trouwens rond 3 pijlers:
1. Natuurbehoud
2. Gezondheidszorg (voornamelijk voor vrouwen)
3. Onderwijsondersteuning
Donderdag hebben we dus aan het eerste gewerkt.
Ook zijn we het dorpje ingetrokken en hebben we kennis gemaakt met enkele dorpsbewoners. Het is wel opmerkelijk hoe de inwoners Jeannine regelmatig aanklampen met allerlei vragen. Zo was er een jongen met een schimmel op zijn voeten. Morgen komt hij langs zodat we hem kunnen verzorgen. Daarnaast slaat Jeannine ook een babbeltje met de mensen of geeft ze hen raad. We hebben toen ook ook de plaatselijke heks ontmoet, die wat dement aan het worden is en die al roepend haar sandalen in de lucht zwierde. We zijn ook naar de 'dispensaire' getrokken waar moeders met hun kindjes stonden te wachten. De kindjes werden elk gewogen door een verpleger. Toch wel grappig hoe dat hier gebeurt. Ze worden geplaatst in een hangzak. Check zeker de foto's eens als je je er een beeld van wilt vormen.
Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan het baby'tje dat enkele dagen voor onze aankomst geboren is in de savanne. Aangezien de arbeid bij de bevalling te lang duurde, wilde Jeannine de moeder brengen naar het ziekenhuis. Maar ze waren het dorp nog niet uit, en het kindje was al daar. Het werd dan ook geboren naast de weg in de savanne! Het meisje maakt het trouwens prima.
Vrijdag 12/09:
Vrijdag is het markt in Dagabon, het grensdorp in de DomRep. Tijdens de rit viel de quote van de week op naam van Jeannine: 'Soms zou je Haiti eens kunnen vergelijken met een vuile camping waar af en toe een psychiatrische patiënt op vakantie komt'. Wat natuurlijk wijst op het vuil dat vaak rondslingert op straat en drugsverslaafden die er regelmatig rondlopen. Eens gearriveerd in Ouanaminthe (grensdorp in Haiti), parkeerden we de wagen aan de Massacre en staken we te voet de grens over. Toch indrukwekkend hoor, die chaos, dat lawaai, het afval, de af en toe minder frisse geur, de zandwegen... En dan eens in de DomRep: de asfaltwegen, minder vuil, maar nog steeds de chaos... Bij de oversteek werd Jeannine lastig gevallen door, zoals zij het zelf beschrijft, 'de meest irritante politieagent', die oh zo graag met een blanke vrouw wil trouwen en die voorstelde de vader van haar 4de kind te worden :)! En dan volgde dé verassing van Jeannine: mochten we toch wel niet op de brommer/taxi zitten zeker! Wel even verschieten hoe die mannen, met ons achterop, zich een weg banen tussen alle drukte en dan nog eens een goed snelheidje pakken. Ondertussen is het aan ons om ons ergens aan te klampen, niet van de motto te vallen en te zien dat onze spullen niet van ons lijf worden getrokken (Goed dat 1 van de werkmannen van Jeannine tegen mij zei dat ik mijn tasje goed moest vasthouden, want 2 minuten later voelde ik al een kind ernaar grijpen! Geen zorgen, hij is niet in zijn opzet geslaagd :)). Maar 't was zalig hoor!
Aangezien er op dit moment een serieus tekort is aan diesel in Haiti en het daar 2 keer zoveel kost dan in de DomRep, proberen veel Haitianen dit over de grens te smokkelen. Ook wij trouwens :)! We hebben benzine in tonnekes getankt en die vervolgens in frigoboxen getast zodat niemand zich vragen zou stellen :)! En daarna was het tijd om naar de markt te gaan. Vele Haitianen steken die dag ook de grens over om allerlei dingen te verkopen. Schoenen, ondergoed, fruit, ... met hopen. En telkens als ze ons vroegen of we geen setje onderbroeken wilden kopen, wimpelde Jeannine ze af met 'dat dragen we niet' :)!
Deze markt is toch anders dan die in Haiti, hoor. Maar mensen, laat de foto's spreken, want die zeggen meer dan wanneer ik het zou beschrijven.
Met een doosje eieren in de hand, staken we terug de grens over. Eieren mogen Haiti ook niet binnenkomen omwille van de kippenziekte. We worden hier krakken in het smokkelen zenne :)!
Terug thuis, konden we geen pap meer zeggen! Zo op waren we. Daarmee zat de dag er toen al voor ons op.
Zaterdag 13/09:
De dag begon met een werkje aan de pomp. Samen met de kinderen hebben we 2 speeloventjes, kopjes, bordjes,... afgewassen, die worden gebruikt voor het schooltje. Daarna zijn we naar Ti Rose, de AIDS-patiënte, gegaan om wat medicatie te brengen. We hebben haar ook beluisterd met de stethoscoop omdat ze last had gehad van haar longen. 's Namiddags wilden we een wandeling maken, maar besloten we het toch niet te doen omwille van het weer. Maar tijdens het eten kwamen ze ons roepen dat Eloude, het buurmeisje en nichtje van Nelson en Jetro, aan het bevallen was. Wij vol enthousiasme richting het huis van Eloude. Maar wat bleek toen we aangekomen waren: ze was al bevallen van een meisje. Conclusie: TE LAAT! Waren we toch maar gaan wandelen... Maar we hebben het meisje nog eens mogen vastpakken. De baby heeft nog geen naam. Dat wordt pas na een week tot 2 maanden gegeven omdat ze hier geloven dat de voodoo er een vloek op kan zetten. En trouwens, er lopen hier nog veel hoogzwangere vrouwen rond, dus hopelijk kunnen we hiervan een bevalling meemaken.
Zondag 14/09:
Deze morgen zijn we naar de mis geweest. Toch heel speciaal. Ze zingen hier vol enthousiasme mee, klappen in hun handen, roepen eens iets tussendoor. Spijtig dat de missen in België niet zo zijn, dan zouden we misschien wel eens meer gaan :).
's Zondags is het tijd voor apperitief. Een lekker coctailtje aan de gallerij, zalig... Straks gaan we naar een voetbalmatch kijken in de buurt. Maar nu tijd voor een plonsje in het zwembad want het is hier momenteel serieus zweten!!!
Dikke zoen,
Marie en Cat
Abonneren op:
Posts (Atom)