Fort Liberte (Catherine)

De onweren en tropische regens sturen onze plannen om wat op de blog te zetten danig in de war. Vrijdag is het ons nog gelukt om enkele foto's erop te zetten, maar zoals jullie zien staan ze nog schots en scheef en bovendien is het album nog niet volledig. Maar we gaan er zo snel mogelijk verandering in brengen. We willen ook zoveel mogelijk impressies opdoen en dus niet ganse namiddagen achter de computer zitten. Dus mensen, wacht geduldig :)!
We hebben ook gehoord dat niet alleen onze familie en vrienden onze blog volgen, maar ook vrienden en familie van Jeannine. Toch tof dat er zoveel interesse is naar onze verhalen!

DONDERDAG 18/09:
Donderdag zijn we naar Fort Liberté, de hoofdstad van deze provincie, getrokken. Eerst hebben we het plaatselijke ziekenhuis bezocht. Het is dit ziekenhuis waarnaar Jeannine vele zieke dorpbewoners moet brengen. En ja, het is er heel wat anders dan in België. Een spoedgeval arriveert samen met een deel van de familie, die voor hun eten moeten zorgen en slapen onder het bed van de zieke. Alvorens te worden opgenomen, moet eerst betalen worden. Regelmatig zijn de kosten voor de opname en voor de medicatie te duur voor de familie en keren ze terug met de zieke. Of ze vragen aan de arts (Meestal Cubaanse dokters) welke medicijnen de belangrijkste zijn, zodat ze enkel die gaan kopen. Niet alle medicijnen kan je in het ziekenhuis halen, maar moeten gekocht worden in de kleine apotheekjes rondom het ziekenhuis. In Fort Liberte zijn dat een stuk of 5-6 winkeltjes. In het ziekenhuis is er geen sprake van privacy. Er is 1 prive-kamertje, waar iemand met wat meer aanzien of geld kan liggen. Op de andere kamers liggen meerdere mensen en je kan er gewoon binnenwandelen wanneer je wilt, wat wij dus ook gedaan hebben. Blaassondes werden gestoken waarop anderen konden kijken, moeders lagen er met hun kindjes,... Je kon gewoon binnenkijken in de consultatiekamers. Iets waar geen enkele Belg zich gemakkelijk bij zou voelen. Maar in Haiti hanteren ze zeer andere normen qua privacy. Mannen plassen waar het hun belieft, oa tegen onze auto. Terwijl de ene zijn behoefte doet, staat de andere zich erlangs te wassen. Maar soit, terug naar het ziekenhuis. Toen we de dossierkamer zagen, was het ook even schrikken. De foto spreekt voor zich! En volgens Jeannine was het nog opgeruimd... Spijtig genoeg konden we geen operatie meepikken, want alles werd uitgesteld tot de volgende dag, omdat het ziekenhuis ook een tekort heeft aan diesel.
Na het ziekenhuis hebben we de ruines van het fort bezocht. Heel prachtig! Het eindeloze uitzicht, de zee, de bergen,... Bij ons zou er al lang een toeristisch oord van worden gemaakt, met hotels, restaurants,... Hier niet dus... Ook nu zeg ik, geniet van de foto's...
Ook daar zijn we de markt gaan bezoeken, met opnieuw opvallende taferelen. Afval wordt er op hoopjes in het midden van de straat gegooid, vliegen zitten er op het vlees, straatkinderen komen bedelen,... Het volk in deze stad is wat agressiever en onbeleefder dan in Akil Samdi. Ze roepen er of zeggen geen dank u of alstublieft.
Rond 15u zijn we dan huiswaarts getrokken en ook toen was ons lichtje uit. Een vermoeiende, maar zeer plezante dag ...

VRIJDAG 19/09:
Vrijdag ging het er iets kalmer aan toe. In de voormiddag zaten we opnieuw in ons depot. Verder hebben we nog wat huisbezoeken gedaan. Deze keer zonder Jeannine. En het was duidelijk: ons Creools is ondermaats! En wij maar zitten uitleggen met handen en voeten in het Frans. En telkens als we vroegen 'tu comprend?' kregen we als antwoord 'ouioui'. Maar dat laatste was zeker niet het geval. Met de motto hebben ze ons trouwens gebracht tot Ti Rose, en dan zijn we te voet terug gekomen door het dorp. En opnieuw hadden we veel bekijks en zitten de mensen met hun GSM foto's van ons te trekken...
's Avonds hebben we nog een tekenfilmpje meegepikt met de kinderen en zijn we vroeg gaan slapen om de volgende dag ook vroeg te kunnen opstaan.

Zaterdag zijn we onze uitstap naar de hoofdstad Port-au-Prince begonnen. De stad heeft al diepe indrukken nagelaten! Het plan was om zaterdag en zondag de stad te boezoeken, vandaag naar Hinche te rijden, daar te overnachten en dinsdag naar huis terug te keren. Maar door de regens en orkanen kunnen we niet doorheen Hinche met de auto. Wel nogal een teleurstelling! Maar we hadden een zeer mooi alternatief. Gisteren zijn we richting Jacqmel getrokken en vandaag hebben we de stad verder bezocht, om dan morgen terug te keren naar huis. Maar hierover zullen jullie na terugkomst een uitgebreid verslag krijgen. Bereid jullie al maar voor...
Voor de ongeruste ouders, familie,... Geen zorgen! In de stad is het zeer rustig. We slapen op een zeer veilige plaats en we zullen Cite Soleil zeker niet binnenwandelen hoor!