Haiti, een boeiend land (Marieke)

BIZAR LAND
Er gebeurt hier zoveel waar we versteld van staan..
- Twee weken geleden is er een moord gebeurd in het dorpje. De man werd gevonden op het kerkhof. Zijn voeten waren samengebonden, hij had een manchet in z’n hand en hij was helemaal in het rood gekleurd, de kleur van voodoo. Omdat het waarschijnlijk om een afrekening gaat in het voodoomilieu wil niemand er iets mee te maken hebben. De politie is een paar keer komen kijken, maar veel verder dan dit gaat het niet..
- Momenteel is de halfzus van de vrouw van een van de tuinmannen vermist in Ouanaminthe. Zij heeft twee kinderen van een getrouwde man. Na haar verdwijning ontfermde hij zich over beide kinderen, maar nu blijkt dat ook hij vermist is. Vermoed wordt dat zijn echtgenote de halfzus vergiftigde en dat de man op de vlucht sloeg omdat hij als verdachte in de zaak zou moeten verschijnen. Je kan hier werkelijk vermoorden wie je wil...
- Kinderen worden ook verplaatst tussen gezinnen, zoals men katjes verplaatst. Die vergelijking maakte Raymond ooit. Zo is er het verhaal van Joslen dat Cat al vertelde. De buitenechtelijke dochter van de man was overgekomen uit Port-au-Prince omdat haar moeder was gestorven. Zijn huidige vrouw zag dat meisje als concurrentie en dat klikte bijgevolg niet. Er werd daarom gedacht om het meisje in de toekomst in een ander gezin te plaatsen. Maar zoals jullie ondertussen al weten, is de mama gaan lopen. Zij was naar Ouanaminthe getrokken, naar haar getuige van op hun trouw. Ondertussen is ze teruggekeerd naar het dorp en haar man, maar enkel omdat die getuige ziek was.
- Soms weten mensen hier ook niet meer hoeveel kinderen ze juist hebben, vooral in de bergdorpjes. Als je daar vraagt hoeveel kinderen ze hebben, antwoorden ze ‘veel’.
- Vorige week kregen vader en zoon rattenvergif binnen door rijst te eten uit de pan waarin dat rattenvergif klaargemaakt was. Die pan was niet uitgewassen. De vader leeft nog, de zoon is ondertussen overleden. En direct werd er hier gezegd dat de moeder zou moeten oppassen of het dorp zou haar beginnen verwijten dat ze haar eigen gezin wou vergiftigen, waardoor ze uit het dorp verdreven zou worden.
- Het wordt hier niemand gegund om vooruit te gaan in het leven. En als iemand veel succes zou hebben, dan wordt er beweerd dat die persoon naar een bocor gegaan is. Moeilijk voor een land om dan vooruit te gaan...

GRAPPIG LAND
Als je het land wat beter leert kennen, lukt het je ook om het vanop een afstand te bekijken en er de humor in te zien. Eigenlijk is Haïti best een grappig land:
- Douchekapjes op je hoofd zijn hier een modeverschijnsel. Ideaal tegen de regen. Verkrijgbaar op de markt in verschillende kleurtjes.
- In een restaurant in Cap Haitien werd ons de rekening geserveerd op een serviette.
- Op onze terugweg van Cap Haitien naar Akil Samdi kwamen we mannen tegen die een doodskist droegen. We hebben dit al eens eerder vermeld op de blog, maar nu zagen we het dus ook in het echt. Zonder zever, er wordt wel degelijk gewaggeld met de kist. Je moet het je voorstellen als dat elk van die mannen van links naar rechts springt. Er was gelukkig niemand gestorven in het dorpje, maar ze brachten de lege kist naar iemand die deze besteld had. Deze wordt dan in het huis bewaard, men is dan zeker van zijn kist.
- In een stad wordt het verkeer geregeld door een politieman of door een zot. En er zal hier eerder geluisterd worden naar de zot. Want als je niet doet wat hij zegt, dan kan hij je auto nog altijd beginnen bekogelen met stenen.
- In Port-au-Prince was er een taxi die boven op de berg begon met een lege tank. Hij laadde mensen in en reed vervolgens met een lege tank de berg af tot in de benedenstad. Hier tankte hij met het opstapgeld van de meegereden mensen de auto vol en vertrok hiermee naar boven, om vervolgens terug met een lege tank af te dalen.
- Wat kleding betreft, leeft men hier volgens het principe: wat je betaalt, draag je. Zo maakte Jeannine ooit een trouw mee waarop de bruid een zonnenbril droeg en de bruidegom een hoed, en aan allebei de dingen hing het prijskaartje nog. In de luchthaven in Port-au-Prince kwamen we zo een man tegen op wiens broek nog een lange smalle sticker kleefde met de maat op. Ook op het vliegveld zat er een vrouw die 3 hoeden boven elkaar op haar hoofd droeg.
- Zoals al gezegd trekken veel Haïtianen naar het buitenland. De aanvraag van dit visum wordt streng gecontroleerd: je moet een interview afleggen, een DNA-test als je naar familie in het buitenland wil enz. Bovendien zullen mensen die getrouwd zijn, kinderen hebben of een vaste job hebben, makkelijker aanvaard worden, omdat men er dan vanuit gaat dat deze minder makkelijk illegaal in het land zullen blijven. Maar vaak proberen mensen hun kinderen over te brengen, door hen proberen te laten meegaan met een ander gezin. Zo kent Jeannine een familie waarbij de tante in Amerika haar nichtje wou laten overbrengen als haar dochter. Hiervoor moest ook een DNA-test worden uitgevoerd, en ze geloofden dat als het nichtje hier in Haïti en de tante daar in Amerika tegelijkertijd een Guiness bier (geen ander bier) zouden drinken, dat hun DNA dan zou overeenkomen.

Onze tijd hier begint te korten, morgen onze laatste dag. Dik tegen ons goesting :)!
Dus dit zal een van onze laatste berichtjes zijn, morgen schrijft Jeannine.

Liefs
Médam yo