véél méér dan dat.. (Jeannine)

Ze zijn fysisch doodop.... ze zullen de eerste dagen - vanop de faculteitbanken - wazig verder kijken, als ze maar niet in slaap vallen!!! Maar die vermoeidheid is van voorbijgaande aard, ze zijn jong en ze”recupereren” wel....
Wat niet van voorbijgaande aard zal zijn is hun herinnering aan hun “eerste” trip naar Haïti... wat ze een goeie maand geleden beschreven als een “werkbezoek” is véél méér geworden dan dat... het werd een intens inleven in de Haïtiaanse realiteit en die is in al haar facetten op hen af gekomen...daarvan getuigen hun blogverhalen en de foto’s, telkens met veel respect genomen.
Ze wilden er meteen invliegen en vonden het wellicht een beetje gek dat ik hen afremde. “Eerst klimatiseren” zei ik en daarmee bedoelde ik niet alleen de aanpassing aan de tropische, uitputtende warmte en het voortdurende geplaag van akelig stekende muggen en “lieve” spinnen. Ze kregen de tijd om de culturele eigenheden beetje bij beetje “iets meer” te vatten en zichzelf daarin te plaatsen. Catherine en Marieke hebben de gave om helder te luisteren en te kijken en zo mocht Haïti op hen afkomen in fragmenten en momenten van verbazing, bewondering, inzicht, onbegrip of ontzag, humor...en ja, ook soms afkeer om allerlei vormen van fysische of geestelijke, sociale, politieke en economische (zelf)verminking van een volk dat behoort tot de armsten in de wereld.
Net als andere bezoekers dat gevoel meekregen, zal Haïti ook hen niet meer loslaten.
De vonk is overgesprongen....
Morgen, wanneer ze opweg zijn naar Puerto Plata, zullen hier de bewoners van het centrum even hun draai terug moeten vinden.... vrienden zie je echt niet graag vertrekken!